Σκόρπιες Λέξεις

Δημοκρατία – Φασισμός – Αναρχία

«Δημοκρατία, Φασισμός, Αναρχία» – Ερρίκο Μαλατέστα (1920-1926)

Malatesta_anarchia_fasismos
Από το οπισθόφυλλο:

Ο Μαλατέστα θεωρήθηκε ο μεγαλύτερος ιταλός επαναστάτης, σε τέτοιον μάλιστα βαθμό, ώστε αποκαλέστηκε από τον σοσιαλιστικό τύπο της εποχής του (και παρά τη θέλησή του), «ο Λένιν της Ιταλίας». Λόγω της περιπετειώδους και αγωνιστικής ζωής του, ο Μαλατέστα δεν άφησε ένα ολοκληρωμένο έργο που να αποτυπώνει τη σύνθετη σκέψη του. Ωστόσο, παρουσιάζουμε εδώ μια μικρή ανθολογία άρθρων (από τα πολλά που έγραψε) των τελευταίων δέκα χρόνων της ζωής του όταν, όντας συντάκτης της «Umanita Nova» πρώτα και του «Pensiero e Volonta» στη συνέχεια, είχε περισσότερο χρόνο και ωριμότητα για να αναπτύξει πληρέστερα αυτό που υπήρξε πάντοτε η βασική του ιδέα για την κοινωνική αλλαγή: ένα σοφό μίγμα ευθυκρισίας και ουτοπίας. Επιπλέον, τα συγκεκριμένα άρθρα ασχολούνται ιδιαιτέρως με το ζήτημα της δημοκρατίας και του φασισμού, κάτι που τα καθιστά άκρως ενδιαφέρονται και σημαντικά λόγω των συνθηκών που επικρατούν σήμερα στην ελληνική πραγματικότητα. Προηγείται μια εκτεταμένη και άκρως διαφωτιστική εισαγωγή του ιταλού καθηγητή και αγωνιστή Τζανπιέτρο «Νίκο» Μπέρτι, μιας από τις ιστορικές φιγούρες του σύγχρονου ιταλικού ελευθεριακού κινήματος.

 

Αποσπάσματα:

 

Η θέληση για απελευθέρωση πρέπει να είναι πραγματικά δημοφιλής και όχι, όπως ισχύει σήμερα, επιθυμία μιας συνειδητής και ενεργού ελίτ, η οποία να μεν δρα υπό την πίεση της κατάστασης καταπίεσης αλλά καταλήγει να ερμηνεύει τη θέληση των καταπιεζόμενων μαζών, θεωρώντας δεδομένη την πρόθεσή τους να ανατραπεί ολόκληρη η παρούσα τάξη πραγμάτων.

Ο αναρχισμός είναι προορισμένος να παίξει έναν απλώς κριτικό ρόλο στην επαναστατική φάση. Δεν μπορεί να θέλει να ηγηθεί μιας τέτοιας ιστορικής διαδικασίας. Διαφορετικά θα ήταν αναγκασμένος να υιοθετήσει μια θέση προσταγής που θα εκφυλίσει την ίδια την έννοια της ελευθεριακής δράσης.

Δεν αναγνωρίζουμε το δικαίωμα της πλειοψηφίας να επιβάλλεται στη μειοψηφία. Το γεγονός ότι κάποιος έχει την πλειοψηφία καθόλου δε σημαίνει ότι έχει δίκιο. Αλλά, αν καθόλου δεν αποδεχόμαστε το δικαίωμα της πλειοψηφίας να κυριαρχεί επί της μειοψηφίας, αρνούμαστε ακόμη περισσότερο το αντίστροφο.

Κάθε νέα ιδέα ξεκινά από ένα ή λίγα άτομα. Αν είναι ζωτική, γίνεται αποδεκτή από μια λίγο-πολύ ισχυρή μειοψηφία, και αν ποτέ φτάσει να κατακτήσει την πλειοψηφία έρχονται να την ξεπεράσεουν νέες ιδέες, νέες ανάγκες, καθιστώντας την ήδη απαρχαιωμένη και πιθανώς εμπόδιο στην περαιτέρω πρόοδο.

Για να κατακτηθεί η εξουσία απαιτούνται ιδιότητες που δεν είναι ακριβώς εκείνες που χρειάζονται για να θριαμβεύσει στον κόσμο η δικαιοσύνη και η καλοσύνη.

Ο φασισμός νίκησε κυρίως γιατί δε συνάντησε ηθική αντίσταση. Κι αυτό, γιατί το ίδιο το αυταρχικό φαντασιακό της βίας, της μισαλλοδοξίας και της παραβατικότητας, το συμμεριζόταν και μεγάλο μέρος των επαναστατικών κινημάτων. Πολύς κόσμος, ακόμη και μεταξύ των θυμάτων, πιστεύει πως πρέπει να κάνουμε τα ίδια αν έχουμε τη δύναμη.

Χρειάζεται να σκοτώσουμε το φασισμό, αλλά άμεσα, με τη δύναμη του λαού, χωρίς να ζητήσουμε τη βοήθεια του Κράτους και μάλιστα με τέτοιο τρόπο ώστε να μην ενισχύεται τελικά το Κράτος, αλλά να αποδυναμώνεται και να δυσφημείται στο μεγαλύτερο βαθμό.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Απρίλιος 4, 2014 by in Αποσπάσματα,Βιβλία.

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: