Σκόρπιες Λέξεις

Οι πράκτορες του Χάους

Πράκτορες του Χάους (Agents of Chaos) – Νόρμαν Σπίνραντ (1965)

AgentsOfChaos

Από το οπισθόφυλλο:

Το Ηγεμονικό Συμβούλιο ασκεί απόλυτο έλεγχο σ’ ολόκληρο το ηλιακό σύστημα. Οι κάμερες παρακολούθησης και το σώμα των Φρουρών επιτηρεί διαρκώς τις άβουλες μάζες των Προστατευόμενων. Η τιμωρία για την παραμικρή παρέκκλιση είναι άμεσος θάνατος. Η Δημοκρατική Συνομοσπονδία, η «εκτός νόμου αντιπολίτευση», κινδυνεύει να εξοντωθεί στον αγώνα της ενάντια στην κατεστημένη Τάξη. Οι μόνοι που φαίνεται να μπορούν να αντισταθούν στην Ηγεμονία είναι τα μέλη της μυστηριώδους Αδελφότητας των Ασσασσίνων, που είναι αφιερωμένη στην υπηρεσία του Χάους.

 

 

Αποσπάσματα από τη «Θεωρία της Κοινωνικής Εντροπίας»

Κάθε κοινωνική σύγκρουση είναι πεδίο μάχης για τρεις αντίπαλες δυνάμεις: το Κατεστημένο, την Αντιπολίτευση (που αποζητά την ανατροπή της ισχύουσας τάξης και την αντικατάστασή της με μια δική της) καθώς και μια τάση προς αύξηση της Κοινωνικής Εντροπίας, την οποία γεννά κάθε κοινωνική σύγκρουση και η οποία, στο πλαίσιο αυτό, είναι δυνατό να γίνει αντιληπτή ως Δύναμη του Χάους.

Αποτελεί υπεραπλούστευση και σφάλμα να εξισώνουμε το Χάος με αυτό που αποκαλείται αόριστα Φυσική Κατάσταση. Οπωσδήποτε, το Χάος υποβόσκει στην αυξανόμενη εντροπία του ακατέργαστου σύμπαντος, εντούτοις γεμίζει εξίσου εύκολα κάθε ρωγμή στην προκλητικότερη των αντιεντροπικών υπερδομών -την οργανωμένη ανθρώπινη κοινωνία.

Στα πλαίσια μιας κοινωνίας, όπως και στο φυσικό βασίλειο, υπάρχει εγγενής η τάση προς αύξηση της εντροπίας ή αταξίας. Επομένως, όσο πιο οργανωμένη είναι μια κοινωνία τόσο μεγαλύτερη οργάνωση απαιτείται για να διατηρηθεί η τάξη σ΄αυτή, και τόσο μεγαλύτερη οργάνωση απαιτείται για να δημιουργηθεί αυτή η κοινωνική ενέργεια.

Οι δύο αυτές παράδοξες ανάγκες τρέφονται η μία από την άλλη και αυξάνονται εκθετικά στο άπειρο. Κατά συνέπεια, μια άκρως οργανωμένη κοινωνία καλείται διαρκώς να οργανωθεί ακόμη περισσότερο και άρα δύναται να ανέχεται όλο και λιγότερους αστάθμητους παράγοντες σε κάθε επανάληψη του κύκλου. Απ΄αυτό προκύπτει το αναπόφευκτο του Χάους. Η αύξηση της Τάξης οδηγεί στο Χάος τόσο αδυσώπητα όσο και η μείωσή της. Το παράδοξο ενυπάρχει στα πάντα.

Είναι σοφό, κατά περίπτωση, να εισάγεις πραγματική τυχαιότητα στις ενέργειές σου κατά την αντιπαράθεση σε μια υπάρχουσα τάξη. Το πρόβλημα είναι ότι η τυχαιότητα, εξ ορισμού, δεν επιδέχεται σχεδιασμό. Τα ανθρώπινα συναισθήματα, εντούτοις, αποτελούν αστάθμητο παράγοντα και επομένως είναι δυνατό να ειπωθεί ότι με το να υπηρετεί κανείς τα συμφέροντα του ενδοκρινικού του συστήματος υπηρετεί το Χάος.

Όποιος ή όποια υπηρετεί την Τάξη – εξαιτίας και μόνο του γεγονότος ότι αγωνίζεται για να διατηρεί μια δίνη μειωμένης κοινωνικής εντροπίας σ΄ένα εχθρικό χαοτικό συμπαντικό περιβάλλον – αναγκαστικά φαντασιώνεται ότι πίσω από κάθε γωνιά καραδοκούν κίνδυνοι. Αυτός ή αυτή που υπηρετεί το Χάος δε φαντάζεται τέτοιους κινδύνους … γνωρίζει με βεβαιότητα ότι υπάρχουν.

Ο υπηρέτης της Τάξης αγωνίζεται και πιέζει τον εχθρό του να δεχθεί το αναπόδεκτο. Εσείς, για να υπηρετήσετε το Χάος, χρησιμοποιείστε το αναπόδεκτο για να αντιμετωπίσετε τον εχθρό σας. Θα δείτε ότι θα επιλέξει αμέσως οτιδήποτε λιγότερο κακό επιθυμήσετε να του καταστήσετε αναπόφευκτο.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Απρίλιος 9, 2014 by in Αποσπάσματα,Βιβλία.

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: