Σκόρπιες Λέξεις

Πολιτική ανυπακοή

Πολιτική ανυπακοή – Henry-David Thoreau (1849)

thoreau_disobidence
Από το οπισθόφυλλο:

Σε ένα καθεστώς που φυλακίζει άδικα, η θέση του δικαίου είναι στη φυλακή. Δημοσιευμένο για πρώτη φορά το 1849 με τον τίτλο Resistance to the Civil Government, το ηλεκτρικό αυτό κείμενο του Θορώ είναι ίσως το πιο δημοφιλές δοκίμιο της αμερικανικής λογοτεχνίας -πηγή έμπνευσης των ακτιβιστών όλου του κόσμου, από τους Βρετανούς Φαβιανούς έως τον Μαχάτμα Γκάντι και τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, από τους παραδοσιακούς αναρχικούς έως τους κάθε απόχρωσης αγωνιστές της αριστεράς.

 

Αποσπάσματα:

Η αντίσταση στην εξουσία έχει ταυτιστεί με προδοσία έναντι στη θέληση του κυρίαρχου λαού

Οι πράξεις ανυπακοής χωρίζονται σε αυτές που αποσκοπούν στην ανατροπή μιας εξουσίας και σ΄εκείνες που απλώς εκφράζουν τη μη συγκατάθεση στο προγραμματικό πλαίσιο και τη διακυβέρνηση.

Καλύτερη κυβέρνηση είναι αυτή που δεν κυβερνά καθόλου.

Θα πρέπει άραγε ο πολίτης, έστω και για μια στιγμή και στον ελάχιστο βαθμό, να εγκαταλείπει τη συνείδησή του στο νομοθέτη; […] Δεν είναι επιθυμητό να καλλιεργείται για νόμο σεβασμός αντίστοιχος μ’ εκείνον προς το δίκαιο.

Το να ψηφίζει κανείς για το σωστό ισοδυναμεί με το να μην κάνει τίποτα γι΄αυτό. Αποτελεί μονάχα μια αδύναμη έκφραση της θέλησης του καθενός να υπερισχύσει το σωστό.

Άδικοι νόμοι υπάρχουν. Πρέπει να περιοριζόμαστε στο να τους υπακούμε ή πρέπει να επιχειρήσουμε να τους διορθώσουμε και μέχρι τότε να τους υπακούμε ή πρέπει να τους παραβιάζουμε χωρίς δεύτερη σκέψη;

Ο συμπολίτης μου ο φοροεισπράκτορας, είναι αυτός ακριβώς με τον οποίο πρέπει να επικοινωνήσω – γιατί ερίζω τελικά με ανθρώπους και όχι με χαρτιά – και έχει εθελούσια επιλέξει να είναι εκπρόσωπος της εξουσίας.

Σ΄ένα καθεστώς που φυλακίζει αδίκως, η θέση του δίκαιου ανθρώπου είναι στη φυλακή.

Οι πολίτες δεν μπορούν να αποποιηθούν την προστασία της κυβέρνησης και τρέμουν τις επιπτώσεις που θα είχε η ανυπακοή.

Μου κοστίζει, απ΄όλες τις πλευρές, λιγότερο να επισύρω πάνω μου την κατηγορία της ανυπακοής προς την Πολιτεία, παρά να υπακούσω. Στην περίπτωση αυτή θα ένιωθα λιγότερο σεβασμό για τον εαυτό μου.

[Στη φυλακή] δεν μπόρεσα να αποφύγω την αλγεινή εντύπωση που μου προκάλεσε το παράλογο του θεσμικού συστήματος που με αντιμετώπιζε σαν να ήμουν απλά από σάρκα, αίμα και οστά που έπρεπε να κλειδωθούν κάπου. […] Το Κράτος ουδέποτε χτυπά τη διάνοια ενός ανθρώπου, την πνευματική και ηθική, μα μόνο το σώμα, τις αισθήσεις του. Δε διαθέτει ανώτερη νοημοσύνη ή τιμιότητα, μόνο ανώτερη σωματική δύναμη.

Η εξουσία της κυβέρνησης – ακόμη κι αυτής που προτίθεμαι να υπακούσω – παραμένει ανήθικη. Θα πρέπει να έχει την έγκρισή και συναίνεση των κυβερνόμενων. Δε μπορεί να έχει απόλυτα δικαιώματα πάνω στο άτομό μου και στην περιουσία μου, πέρα απ΄αυτά που της παραχωρώ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Απρίλιος 29, 2014 by in Αποσπάσματα,Βιβλία.

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: