Σκόρπιες Λέξεις

Ιστορίες του γερο-Αντόνιο

Ιστορίες του γερο-Αντόνιο – Υποδιοικητής Μάρκος

Ιστορίες του γερο-Αντόνιο

Ιστορίες του γερο-Αντόνιο

Από το οπισθόφυλλο:

Τι συμβαίνει όταν ο νεαρός διανοούμενος, που ήρθε από την πόλη στη ζούγκλα για να γίνει αντάρτης, συναντά το σοφό Ινδιάνο γέροντα; Πού οδηγείται η μεξικανική επαναστατική αριστερά όταν αντί για «προλεταριάτο» ανακαλύπτει τους ιθαγενείς της Τσιάπας; Και πού βαδίζει ο Ζαπάτα, έχοντας γίνει ένα με τον Βοτάν, τον αρχαίο θεό των Μάγιας;

Οι ιστορίες αυτού του βιβλίου είναι σαν τα παλιά παραμύθια που αφηγείται ένας σοφός γέρος ή σαν τους πανάρχαιους μύθους των Μάγιας – ξεπήδησαν όμως από την πένα του πρώην πανεπιστημιακού καθηγητή Φιλοσοφίας και τωρινού «Υποδιοικητή» του αντάρτικου στρατού των Ζαπατίστας, του περίφημου Subcomandante Marcos. Ο αναγνώστης θα βρει σε αυτές ό,τι ο ίδιος επιθυμεί: στοιχεία μυθολογίας, φιλοσοφικές θέσεις, πολιτικά κείμενα, αλληγορίες πλασμένες με μαγευτική ευστροφία, αναμνήσεις απ’ το αντάρτικο ή – απλώς – κάποια παραμύθια από μια μακρινή χώρα…

O Subcomandante Marcos, κάνοντας οικονομία στις σφαίρες, βομβαρδίζει τον κόσμο με διηγήματα, παραμύθια, χιουμοριστικές αφηγήσεις και πολιτικούς λόγους που πολλές φορές μοιάζουν περισσότερο με ποιήματα

 

Αποσπάσματα:

 

Σ΄αυτή τη χώρα όλοι ονειρεύονται. Πλησιάζει πια η ώρα του ξυπνήματος.

Έτσι είναι ο αγώνας μας. Όπως ο χείμαρρος. Στο βουνό γεννιέται η δύναμη, αλλά δε φαίνεται μέχρι να φτάσει κάτω.

Στην επιτροπή συζητάγαμε όλο το απόγευμα. Ψάχνουμε τη λέξη σε ιδίωμα για να πούμε “παραδίνομαι” και δεν τη βρίσκουμε. (…) Σιωπηλά με πλησιάζει ο γερο-Αντόνιο, βήχοντας από τη φυματίωση, και μου λέει στ΄ αυτί: “Αυτή η λέξη δεν υπάρχει σε γλώσσα πραγματική. Γι΄αυτό και οι δικοί μας ποτέ δεν παραδίνονται, καλύτερα να πεθάνουν, γιατί οι νεκροί μας προστάζουν πως οι λέξεις που δε μας πηγαίνουν δε ζουν” (…) Η επιτροπή, όπως είναι το έθιμο σ΄αυτά τα μέρη, κάνει μια ψηφοφορία για να δει αν θα πιούν καφέ ή θα συνεχίσουν να ψάχνουν το αντίστοιχο του “παραδίνομαι” σε πραγματική γλώσσα. Παμψηφεί κερδίζει ο καφές. Κανείς δεν παραδίνεται. Θα μείνουμε μόνοι;

Το λιοντάρι είναι δυνατό γιατί τα άλλα ζώα είναι αδύναμα. Το λιοντάρι τρώει το κρέας των άλλων, γιατί τα άλλα το αφήνουν να το φάει. Το λιοντάρι δε σκοτώνει με τα νύχια ή με τα δόντια. Το λιοντάρι σκοτώνει κοιτάζοντας. (…) Κοιτάζει τον αιχμάλωτό του. Το καημένο το ζωάκι που θα πεθάνει, απομένει να κοιτάζει μονάχα, κοιτάζει το λιοντάρι που το κοιτάει. Το ζωάκι δε βλέπει πια τον ίδιο του τον εαυτό, βλέπει αυτό που βλέπει το λιοντάρι, βλέπει την εικόνα του στη ματιά του λιονταριού, είναι μικρό κι αδύναμο. (…) Το ζωάκι πείθεται, από μόνο του, ότι είναι μικρό κι αδύναμο. (…) Μη ξεχάσεις ότι το λιοντάρι και το φόβο τα σκοτώνεις αν ξέρεις πού να κοιτάξεις.

Η επίσημη συγκέντρωση τελείωσε και τώρα, μεταξύ αστείων και ανεκδότων, σχεδιάζονται πλάνα κι όνειρα. Προκύπτει το θέμα των καλυμμένων προσώπων, κι αν θα είναι με μαντήλα, με μάσκες, με μάσκες σαν του Ζορό ή με μάσκες αποκριάτικες. Γυρίζουν να με δουν. “Κουκούλες” τους λέω. (…) “Και τί χρώμα θα είναι οι κουκούλες;” (…) Ο γερο-Αντόνιο βάζει το κάρβουνο στη μέση της φωτιάς. Γίνεται πρώτα γκρι, μετά άσπρο, κίτρινο, πορτοκαλί, κόκκινο, φωτιά. Το κάρβουνο είναι πια φωτιά και φως. Όλοι μένουμε να κοιτάμε το κάρβουνο, τη φωτιά, το φως. “Μαύρο” λέω. “Οι κουκούλες θα είναι μαύρες” Κανείς δε φέρνει αντίρρηση.

Μου δίδαξε ο γερο-Αντόνιο πως κάποιος είναι τόσο μεγάλος όσο ο εχθρός που διάλεξε να παλέψει, κι ότι κάποιος είναι τόσο μικρός όσο μεγάλος είναι ο φόβος που τον διακατέχει. “Διάλεξε ένα μεγάλο εχθρό, κι αυτό θα σε αναγκάσει να μεγαλώσεις για να μπορέσεις να τον αντιμετωπίσεις. Μίκρυνε το φόβο σου, γιατί αν μεγαλώσει, εσύ θα γίνεις μικρός”

Έλεγε ο γερο-Αντόνιο ότι ο αγώνας είναι σαν ένας κύκλος. Μπορεί να ξεκινήσει από οποιοδήποτε σημείο, αλλά ποτέ δεν τελειώνει.

– Μέχρι πότε θα συνεχίσουμε να πορευόμαστε;
– Όταν η ματιά σας μπορέσει να δει την πλάτη σας. Φτάνει μόνο να περπατάτε γύρω γύρω μέχρι να γυρίσετε το βήμα σας και να προλάβετε τον εαυτό σας. Όταν θα έχετε περπατήσει αρκετά και φτάσετε να κοιτάζετε την πλάτη σας, αν και από μακριά, τότε πια θα έχετε τελειώσει.

Είναι χαρούμενος αυτός ο δρόμος που είμαστε, περπατάμε για να τον κάνουμε πιο καλό το δρόμο. Είμαστε ο δρόμος για να περπατήσουν άλλοι, απ΄τη μια πλευρά στην άλλη. Για όλους υπάρχει αρχή και τέλος στο δρόμο τους, όχι όμως για το δρόμο, όχι για εμάς. Όλα για όλους, τίποτα για ‘μας. Γιατί είμαστε ο δρόμος. Πρέπει λοιπόν να συνεχίσουμε.

Αρχίσαμε κι οι δυο να καπνίζουμε. Εγώ έσπασα τη σιωπή και τον ρώτησα πώς είχε βρει το δρόμο της επιστροφής.
– “Δεν τον βρήκα” μου απαντά ο γερο-Αντόνιο. ¨Δεν ήταν εκεί. Δεν τον βρήκα. Τον έφτιαξα. Όπως γίνεται πάντα. Περπατώντας ντε! Εσύ φαντάστηκες ότι ο δρόμος υπήρχε κάποθ κι ότι οι συσκευές σου θα μας έλεγαν προς τα πού βρισκόταν ο δρόμος. Αλλά όχι! Κι έπειτα φαντάστηκες ότι εγώ ήξερα που βρισκόταν ο δρόμος και με ακολούθησες. Αλλά όχι! Εγώ δεν ήξερα που βρισκόταν ο δρόμος. Αυτό που πράγματι ήξερα ήταν ότι έπρεπε να φτιάξουμε το δρόμο μαζί. Έτσι και τον φτιάξαμε. Έτσι φτάσαμε εκεί που θέλαμε. Τον φτιάξαμε το δρόμο. Δεν ήταν εκεί¨
– “Αλλά γιατί μου είπες πως όταν κάποιος δεν ξέρει τί ακολουθεί πρέπει να κοιτάξει προς τα πίσω; Δεν είναι για να βρει το δρόμο της επιστροφής;” ρώτησα.
– “Όχι μωρέ!” απάντησε ο γερο-Αντόνιο. “Όχι για να βρει το δρόμο. Είναι για να δει πού ήταν πριν, και τί συνέβη, και τί ήθελε”

Μερικές φορές πρέπει να αγωνιστείς για να μπορέσεις να δουλέψεις, άλλες φορές πρέπει να δουλέψεις για να μπορέσεις να αγωνιστείς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Ιουλίου 3, 2014 by in Αποσπάσματα,Βιβλία.

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: