Σκόρπιες Λέξεις

Το δικαίωμα στη ζωή

Ας κάνουμε κάποιες παραδοχές για χάρη της κουβέντας:

1. Το δικαίωμα στη ζωή είναι καθολικό. Δεν εξαρτάται από το φύλο, την ηλικία, την οικονομική κατάσταση, την κοινωνική ομάδα. Θα μπορούσαμε να το πάμε και παραπέρα – ότι το δικαίωμα στη ζωή δεν εξαρτάται ούτε από το είδος του ζώντος οργανισμού – αλλά για την απλοποίηση του θέματος θα περιοριστούμε στο ανθρώπινο είδος.

2. Ζω, πρωταρχικά και θεμελιακά, σημαίνει έχω τροφή και στέγη, αέρα και νερό. Μπορεί να σημαίνει και έχω χρήματα, αλλά μόνο αν μπορώ να τα μετατρέψω στα παραπάνω.

Δεχόμενοι τις παραπάνω προτάσεις, παραδεχόμαστε ότι “όλοι έχουν δικαίωμα στη στέγη, την τροφή, τον αέρα και το νερό”.

Ας φανταστούμε τώρα μια ρυπογόνα δραστηριότητα, μέσα σε οικοσύστημα και κοντά σε κατοικημένη περιοχή.

Με μια πρώτη ματιά, κάθε εύλογο ον θα διέκρινε μια σύγκρουση συμφερόντων και δικαιωμάτων.

Φυσικά η εικόνα δεν είναι πλήρης.

Ποια είναι η δραστηριότητα; είναι νόμιμη ή όχι; τι είδους ρύπανση προκαλεί; πόσο θα διαρκέσει; μπορούν να αντιστραφούν οι επιπτώσεις της; πόσοι άνθρωποι εργάζονται σ΄ αυτήν; πόσο απαραίτητη είναι για τη συνέχιση της ζωής; ποιοι επωφελούνται και σε ποιο βαθμό από αυτήν;

Ποιο είναι το οικοσύστημα; τι προσφέρει; έχει αυθύπαρκτη αξία; έχει λειτουργική αξία; εξαρτάται η ζωή κάποιων από αυτό; μπορεί να αμυνθεί ή να αναγεννηθεί;

Και η κατοικημένη περιοχή; Κατοικείται από ανθρώπους; Είναι πολλοί; γηγενείς; γυναίκες; μειονότητες; αναπνέουν και τρώνε; έχουν δικαιώματα; τους ανήκει η γη; είναι πλούσιοι; μπορούν ή θέλουν να μεταναστεύσουν;

Θεωρητικά, ανεξάρτητα απ΄ όλα τα παραπάνω, εξακολουθεί να ισχύει το “όλοι έχουν δικαίωμα στη στέγη, την τροφή, τον αέρα και το νερό”.

Έρχεται όμως ένας άνθρωπος που εργάζεται στην παραπάνω δραστηριότητα, και μου λέει ότι τη γη που με στεγάζει και με τρέφει, το νερό που πίνω και τον αέρα που αναπνέω, τα χρειάζεται ένας άλλος άνθρωπος για να βγάλει κάποια χρήματα παραπάνω απ΄ αυτά που έχει, για να δώσει και μερικά στον εργαζόμενο, ώστε να μπορέσουν και οι δυο να αγοράσουν στέγη, τροφή, νερό και αέρα.

Ποιανού το δικαίωμα στη ζωή έχει προτεραιότητα; Θεωρητικά και πάλι – αφού δεχθήκαμε ότι όλοι έχουν δικαίωμα στη ζωή – η απάντηση είναι: κανενός το δικαίωμα στη ζωή δεν έχει προτεραιότητα.

Και πως θα διασφαλίσουμε το δικαίωμα στη ζωή και του διευθύνοντος συμβούλου και του μετόχου και του εργαζόμενου και το δικό μου; Ο μόνος τρόπος – πριν καν αρχίσουμε να διαπραγματευόμαστε το πως θα μοιραστούμε τη γη, το νερό και τον αέρα ώστε να εξασφαλίζονται για όλους μας οι ελάχιστες προϋποθέσεις της ζωής – είναι να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Ή αυτό, ή ας κόψουμε τις μαλακίες για το καθολικό δικαίωμα στη ζωή!

 

– Η χελώνα έξω απ΄το καβούκι

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Information

This entry was posted on Φεβρουαρίου 27, 2015 by in Κείμενα.

Πλοήγηση

Αρέσει σε %d bloggers: